Over “Mines, cables, railways, foundries and mineral loading”.

We hebben een prachtig dik boek in bezit gekregen! Alles over de geschiedenis van de omgeving van Casa Molino! De ons zo bekende mijnen-route, die we regelmatig bewandelen, hebben een rijke geschiedenis! Nog steeds zijn er inwoners die deze geschiedenis kunnen na vertellen. En een van onze buren, Andy Devey (een mijnwerker uit de UK) heeft zich hierin verdiept, verzamelt en gepubliceerd! Wat een “treasure” om bij ons huis te bewaren! Soy muy Feliz!!!

De bultjes zijn weg en de zon is terug!

Pffff….het heeft zo’n vijf weken geduurd maar: de zon is terug! En wat ziet de wereld er dan anders uit! Strak blauwe lucht en de temperatuur is omhoog geschoten van 13 naar 19C! Waar het akelig koud was in huis, vluchten we nu af en toe weer naar binnen om af te koelen 😉 We hadden zelfs vorige week maar een extra vrachtwagentje hout laten brengen want we redden het net niet dit jaar met één lading. En als het koud is binnen en buiten daalt ook de stemming, dat moeten we niet hebben…zeker niet in deze tijd van afstand! Dus alle zeilen bijgezet en vóór de volgende serie regenbuien gauw de lading hout weer in het hok gestapeld. Om…vervolgens de zon te zien doorbreken en opgelucht adem te halen: we kunnen er weer uit! De fruitbomen geuren weer verrukkelijk en staan in volle bloei! De grote winnaars zijn de sinaasappelbomen, op de voet gevolgd door de citroen. De geur is niet te overtreffen, je kan zo’n boom gewoon niet voorbij lopen zonder nog eens extra te inhaleren! De perenboom bloeit daarentegen prachtig en is bijna(!) net zo mooi als de amandelbloesem, die helaas al uitgebloeid is. De vijgenboom schiet in blad en de mimosa bloeit uitbundig. Zelfs de pruimenbomen, die op sterven na dood lijken te gaan, laten voorzichtig wat bloesem ontluiken. Ondertussen kwetteren allerlei soorten vogeltjes en sommigen dartelen als vlindertjes om elkaar heen in de lucht. De rust wordt dagelijks wel even verstoord wanneer de kudde steenbokken voorbij trekt! Het zijn er nu een stuk of zeven. En tot mijn grote verontwaardiging hebben ze mijn yucca’s uit de grond getrokken en een klein slagveld in de nog-steeds-niet van de grond komende “moestuin” aangericht! Tja “elk voordeel heb z’n nadeel”???

Flatten the Stones

Uit en thuis

Take a break…

met grote dank aan https://casaluthel.com/nl/home-2/

Een paar weken gingen de grenzen open binnen Andalusie….een paar weken gelegenheid om, met inachtneming van de veiligheidsregels, vrienden/familie te bezoeken! (van 20 december 2020 tot 10 januari 2021 om precies te zijn en inmiddels nog drie weken verlengt) Ook wij braken weer even uit richting onze dierbare vrienden in omgeving Malaga. Door het uitblijven van toeristen staat het grote merendeel van vakantie appartementen e.d. leeg. En zie hier! Ook ruim een half jaar later, na de eerste lockdown: een …. stilte! (Dit keer symboliseren mijn stippeltjes: sprakeloosheid! Ik weet het woord er niet voor te vinden. Spookachtig? Onnatuurlijk? Angstaanjagend? Verbijsterend? Graag je reactie bij het zien van de foto’s! De lege boulevards, gesloten restaurants en kale stranden). Voorzien van mondkapjes en in die leegte konden we genieten van de wandelingen langs de boulevard (dagelijks een poging naar de 10.000 stappen), een spectaculair bezoek aan El Torcal met zijn door de vloed uitgesleten rotsformaties, de beste bakker in omgeving Malaga, Cómpeta en omgeving en de heerlijke luxe van boerenkool bij B&B Casa Luthel!!! We konden ons net op tijd…opladen voor de realiteit: Corona heeft ook voor ons een gezicht gekregen! Een van onze moeders in Nederland is positief getest…..en ziek! Wat nu? 😱

Dit is wat we doen!

https://www.jw.org/finder?wtlocale=O&docid=501000004&srcid=share

Het meest voldoening schenkende wat we doen…is mensen helpen een zinvol leven te vinden! Dit vrijwilligerswerk doen Johan en ik sinds we van school afkwamen als pioniers. Dat is alweer zo’n 45 jaar geleden! Tussen door hebben we een gezin gesticht en betaald werk gedaan wat ons leven zeker compleet maakt! Sinds 2018, toen de jongens uitvlogen en de zorg om onze moeders zijn weg vond, zijn we weer extra actief in dat vrijwilligerswerk! In combinatie met ons nog steeds lopende bedrijf in de uitvaart mogen we wel zeggen: we zijn heel gelukkig!!! Zie de video ….. en neem van ons aan: “Het is gelukkiger te geven dan te ontvangen.”

https://www.jw.org/finder?wtlocale=O&docid=501000004&srcid=share

Wandelen, wandelen, wandelen…

Wandelen! Elke dag streven we naar de 10.000 stappen! In volledige stilte…geen mens te zien! Wat een ongewone wereld. We moeten ons aanzetten in beweging te blijven. Al dat zoomen: we zitten te veel. Buiten lijkt het voorjaar hoewel het midden December is! Meestal slenteren we door de bergen vlakbij huis, maar vandaag hoopten we flamingo’s te spotten. Het begint haast verontrustend te worden om twee Hollanders bij een meer vol eendjes te zien wandelen….maar gelukkig, we werden beloond! Een paar witte flamingo’s (bij gebrek aan garnalen?) liepen parmantig rond op hun hoge stelten.

Over muren bouwen en afbreken

Door toedoen van de kudde steenbokken willen onze kunstig gestapelde Spaanse muurtjes nog wel eens omvallen. Dus hebben we de geit bij de horens gevat en een prijs gevraagd om dit leed te herstellen. Die was niet misselijk….dus met wat advies en you-tube filmpjes hebben we een kei of 7 zelf gestapeld! Nou, dat leerden ons wel een lesje: gebroken rug, blaren en bloedende weke handjes…..dus toch maar waar voor ons geld gekozen. Twee man sterk hebben van 9.00 tot 16.15 gebuffeld om de klus te klaren! En voila: Over muren afbreken en opbouwen! Zie hier het resultaat!

Evalueren

Alweer ruim een jaar verder na “balans” opmaken! En wat een raar jaar is dat geworden!!! Waar we vol enthousiasme begonnen aan vrijwilligerswerk kwamen we compleet vast te zitten in en rond het huis! In het begin leek het zo gek nog niet: eindelijk de tijd en rust vinden ongelimiteerd te genieten van het Spaanse leven. De zon, het huis, de wijdse omgeving erom heen…..lekker klussen en tuinieren zonder verdere verplichtingen met je beste maatje aan je zijde, zo moet een paradijselijk leven toch zijn? Toen bereikte de berichten ons, vreselijke situaties! Ernstig zieken, overvolle IC’s, uitgeputte verplegers en intens verdrietige families! Ons vrijwilligerswerk kreeg hierdoor vleugels: troosten, moed inspreken en hoop geven vanuit de beste basis: geloof! “Geloof is zeker weten dat waar je op hoopt uitkomt. Het is het overtuigende bewijs dat wat je niet ziet toch bestaat.” Alle laden zijn opengetrokken: zoom (met stip op no.1), Messenger, mail, telefoon en brieven….in alle economische malaise moet 1 bedrijf zijn gaan floreren: de post! Super fijne reacties en een wereldomvattend team hebben ons zeker door de verstrekkende gevolgen van de crisis heen getrokken. Maar….we zijn er nog niet! We’ll keep in touch! Eenplekonderdezonblog gaat weer mooie, leuke en positieve ervaringen delen en…..we horen zelf ook graag van jullie! Alsjeblieft, reacties zijn meer dan welkom! Nu we niet bij elkaar kunnen komen moeten we des te meer van elkaar horen!!! 

Voorpret

Een heel jaar zijn we al aan het plannen en…anderen plannen met ons mee!

24 September zijn we 40 jaar getrouwd! 15 jaar geleden is mijn(!) lang gekoesterde wens al vervuld: een verrassing feest!!! Dat was toen geweldig en kan nooit meer geëvenaard worden: wat een heerlijke dag was dat! En wat zijn we toen verwend en verrast!!!

Maar voor dit jaar hadden we iets anders bedacht: een cruise in de Caribean! Met de kinderen en kleinkinderen! 9 personen in totaal: Celio en Shanna, Marco en Sarah, Lukas, Philou, Lara en wij. We wilden hun laten zien hoe wonderlijk mooi onze planeet toch is, hoe wij aan die kant van de aarde in 2011 ons “empty nest” hebben verwerkt door daar vrijwilligerswerk te doen, welke vriendschappen we in die tijd hebben opgebouwd! Bij elke haven zouden vrienden daar ons ophalen om ons naar een niet-toeristisch natuur plekje te brengen, om te snorkelen, zwemmen, bbq-en enz.

‘s Avonds diner op het schip in gala en ‘s ochtends een vroeg ontbijt en weer op pad! Een week in paradijselijke natuur verzorgd door de broederschap waar wij op bouwen door….onze God! Onze God Jehovah, die verantwoordelijk is voor de prachtige planeet waarop we leven en een broederschap daarop heeft georganiseerd! Dat hadden we onze kinderen willen laten ervaren maar….(om met Philou te spreken!) “O jaaaa, Coronaaaaa!!!!” (het is een gevleugelde uitspraak geworden van Philou, onze kleindochter van 4. In het begin van de lockdown vroeg ze bij elk verzoek van haar om buiten te spelen of naar een vriendinnetje te gaan: “Waarom mag ik niet gaan???” Om direct daar achteraan te beseffen: “O jaaaa: Coronaaaa!” En die houden wij er dus maar in!) De reis stond gepland voor Oktober maar is gecanceld.

Ondertussen planden anderen dat de dag zelf niet ongemerkt voorbij kon gaan: onze Spaanse vrienden organiseerden een heus Spaans fiesta!!! De dames zouden in grote getallen in echte Spaanse flamenco jurken komen en het feest zou, net als op 1 januari, op het land van Casa Molino met Spaanse muziek gevierd worden: Spaanse tapas, Spaanse wijn: kortom een thema feest!!! Maar ja….”Coronaaaa”!!!

Onze “besties” hier organiseerden iets intiemers: met enkele vrienden die wij mochten kiezen een romantisch diner bij kaarslicht rond hun zwembad….wij kozen er slechts 4! (Natuurlijk beseften we al dat de vrienden uit Nederland er niet bij konden zijn want….ja, “Coronaaaa”….)

Nu, 1 week voor data, weten we: het wordt niks! Helemaal niks!!!

En meteen beseffen we: eigenlijk hebben we ook geen feest nodig! We hebben het goed, we hebben elkaar….al 40 jaar!!! En dat….willen we graag zo houden!!!